Σκέφτομαι και γράφω: «Η δημοκρατία στην Ελλάδα σήμερα».

  Του μαθητή της 6ης Δημοτικού Πέτρου Σαλ.......

Η δημοκρατία γεννήθηκε πρώτη φορά πριν από χιλιάδες χρόνια στην Ελλάδα και μετά απλώθηκε σ' όλο τον κόσμο πολύ γρήγορα, παρόλο που δεν υπήρχε Ιντερνετ. Η δημοκρατία είναι το πιο σπουδαίο από τα πολιτεύματα, είναι πολύ καλό πράγμα.

Αν δεν ήταν, θα την είχαμε καταργήσει όπως τα θερμόμετρα με τον υδράργυρο.

Δημοκρατία στην Ελλάδα σήμερα σημαίνει να μπορείς να λες ελεύθερα τη γνώμη σου, φτάνει να συμφωνεί μαζί σου ο Πρετεντέρης, η Τρέμη και ο Πρωτοσάλτης. Δημοκρατία επίσης είναι να μπορείς να διαδηλώνεις ελεύθερα για ό, τι πράγμα θέλεις.

Υπάρχουν χιλιάδες διαδηλώσεις για να πηγαίνεις κάθε τόσο. Θα ήθελα κι εγώ να πάω σε μια διαδήλωση που θα λέει ότι μπορούμε να τρώμε ελεύθερα σουβλάκια, τσίζμπουρκερ και άλλα σκατοφαγιά κάθε μέρα κι όχι 1 φορά το μήνα, αλλά δεν έχει φτιαχτεί ακόμα τέτοια διαδήλωση.

Σ' αυτές που γίνονται σήμερα οι μεγάλοι διαδηλώνουν για το ίδιο πράγμα αλλά ξεχωριστά.

Άμα βρεθούνε όλοι αυτοί που κατεβαίνουν στους δρόμους μαζί, μπορεί να τσακωθούνε και να αρχίσουνε τις μπουνιές.

Στις διαδηλώσεις περνάς ωραία, είναι σκέτη περιπέτεια, αρκεί να φοράς μάσκα, γυαλιά και να αντέχεις το ξύλο.

Οι μεγάλοι που πηγαίνουν σ' αυτές καλά θα κάνουν να αγοράζουν δικά τους γυαλιά γιατί την τελευταία φορά που πήγε ο μπαμπάς μου, μου πήρε τα γυαλιά του κολυμβητηρίου για να μην τον τσούζουν τα μάτια του και μου τα έχασε. Εγώ νεύριασα και μετά ...τσακώθηκε με τη μαμά που τον έλεγε άχρηστο και πως αν ήταν άξιος θα έτρωγε κι αυτός μερικά λεφτά από αυτά που τρώγανε και οι άλλοι και τώρα δε θα αναγκαζόταν να τρέχει στις διαδηλώσεις, και να τρώει ξύλο, 40 χρονών άνθρωπος, αλλά δεν πολυκατάλαβα τι εννοούσε.

Στη Δημοκρατία ψηφίζεις όποιον θέλεις για να γίνει βουλευτής και μετά άμα δε σου αρέσει μπορείς να τον βρίσεις, να τον φασκελώσεις ή να του πετάξεις αυγό ελεύθερα. Αυτός όμως όσες βρισιές κι αν ακούσει δεν το κουνάει από τη θέση του, δεν καταλαβαίνει Χριστό.

Οι διαφορετικοί βουλευτές μέσα στη Βουλή φωνάζουν, τσακώνονται, κάνουν τους εχθρούς και τους μαλωμένους και καμιά φορά βρίζουν ο ένας τον άλλο. Ένας είπε τους άλλους γαϊδούρια προκαιρού και μετά αυτοί τον κάνανε Υπουργό.

Άρα στη Δημοκρατία μπορείς να βρίζεις ελεύθερα άμα είσαι μεγάλος. Άμα πάλι είσαι μικρός, μπορεί να σε βάλει η δασκάλα τιμωρία γιατί είπες το Θοδωρή, μαλακοπίτουρα.

Σήμερα στην Ελλάδα έχουμε Δημοκρατία που είναι καλή. Το αντίθετο της Δημοκρατίας είναι η Χούντα που είναι κακή. Είναι αυτή που είχε ο μπαμπάς όταν ήταν μικρός. Στη Χούντα δεν κάνουν εκλογές και δεν κλείνουν τα σχολεία 4 μέρες.

Ούτε τώρα κάνουμε εκλογές γιατί θα είναι καταστροφή για τον τόπο, λένε όλοι στις τηλεοράσεις, που δε θέλουν να χάνουμε μαθήματα και να μείνουμε αγράμματοι.

Σήμερα έχουμε για πρωθυπουργό έναν πολύ καλό κύριο τον Παπαδήμο που αρέσει πολύ στη γιαγιά γιατί είναι σοβαρός, όμορφος, τα λέει ωραία απέξω χωρίς να τα διαβάζει σαν τον προηγούμενο, και έχει έρθει απ' το εξωτερικό.

Η γιαγιά που έχει Αλσχάιμερ νομίζει ότι είναι ο βασιλιάς και απορεί γιατί δε φοράει στολή. Το βασιλιά δεν τον είχε ψηφίσει κανείς για να μας κυβερνά, αλλά ούτε και τούτον τον έχει ψηφίσει κανείς, γι' αυτό μπερδεύεται η γιαγιά.

Δημοκρατία ακόμα είναι να κάνεις ότι λένε οι πιο πολλοί. Στο σχολείο μου δεν έχουμε δημοκρατία γιατί ενώ είμαστε 25 παιδιά στην τάξη, κάνουμε πάντα αυτό που θέλει η δασκάλα μας.

Στο σπίτι μας πάλι έχουμε δημοκρατία. Κάνουμε πάντα αυτό που θέλουμε ο αδερφός μου, η μαμά μου κι εγώ.

Είμαστε πιο πολλοί απ' τον μπαμπά μου. Είμαστε ο λαός. Και ο μπαμπάς είναι ένας καλός κυβερνήτης που μας ακούει.

Και στην Ελλάδα έχουμε δημοκρατία και στο σπίτι έχουμε δημοκρατία και θα ήμασταν όλοι ευτυχισμένοι αν εκτός από δημοκρατία, ο μπαμπάς είχε και δουλειά.

Γενική Απεργία 1/12/2011

ΑΝΟΙΧΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΠΡΟΣ ΓΟΝΕΙΣ, ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΥΣ, ΜΑΘΗΤΕΣ απο την ΠΕΤΡΟΥΠΟΛΗ

ΚΥΡΙΑΚΗ 9 ΟΚΤΩΒΡΗ

ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΙΔΕΙΑ

18:00 ΣΥΛΛΑΛΗΤΗΡΙΟ (ΣΤΡΟΓΓΥΛΗ ΠΛΑΤΕΙΑ)

19:30 ANOIXTH ΛΑΪΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ

ΠΛΑΤΕΙΑ ΗΡΩ, ΠΕΤΡΟΥΠΟΛΗ

2011-12: ΜΙΑ ΣΧΟΛΙΚΗ ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΥ ΘΥΜΙΖΕΙ ΤΗ ΜΕΤΑΠΟΛΕΜΙΚΗ ΕΛΛΑΔΑ

Η κυβέρνηση επιτίθεται ταυτόχρονα σε όλους μας, σ’ όλους τους εργαζόμενους, μειώνοντας τους μισθούς, καταργώντας συλλογικές συμβάσεις και δικαιώματα, πετώντας εκατοντάδες χιλιάδες ανθρώπους στην ανασφάλεια και την ανεργία. Συνεχώς νέα χαράτσια εξαγγέλονται από την κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, σε πλήρη συμφωνία με την ΕΕ και την τρόικα, όπως το τέλος επιτηδεύματος, η ειδική εισφορά «αλληλεγγύης» και το ειδικό τέλος στα σπίτια μέσω των λογαριασμών της ΔΕΗ, οδηγώντας τον κόσμο στην απόγνωση. Οι εργαζόμενοι, έχουμε πτωχεύσει, αδυνατούμε να τα πληρώσουμε.

Τα σχολεία «άνοιξαν», αλλά χωρίς βιβλία για πρώτη φορά από το 1946, χωρίς εκπαιδευτικούς, με τμήματα των τριάντα μαθητών στο περιβόητο «νέο σχολείο».

Τα χρόνια προβλήματα στο χώρο της παιδείας (ελλιπής χρηματοδότηση, άθλια σχολική στέγη, έλλειψη υλικοτεχνικών υποδομών και εξοπλισμών, ενίσχυση παραπαιδείας, υποβάθμιση προσχολικής αγωγής, ...) στις σημερινές συνθήκες της βαθιάς

οικονομικής κρίσης πολλαπλασιάζονται και η πολιτική των περικοπών οδηγεί στην απόλυτη απαξίωση και υποβάθμιση της δημόσιας και δωρεάν εκπαίδευσης.

Η μη διανομή των σχολικών βιβλίων για την κυβέρνηση αποτελεί «αστοχία και αποτέλεσμα κρατικής δυσλειτουργίας». Για όλους εμάς είναι άλλη μια απόδειξη πως προτεραιότητα του κράτους δεν είναι η μόρφωση των παιδιών μας και η υποστήριξη και ενίσχυση της δημόσιας εκπαίδευσης αλλά η συνεχής υποβάθμισή της, η απόλυτη διάλυση κάθε κοινωνικής κατάκτησης, η προώθηση της ιδιωτικοποίησης και στο χώρο της παιδείας. Γι’ αυτό άλλωστε καταργήθηκαν ο Οργανισμός Εκδόσεων Διδακτικών Βιβλίων (ΟΕΔΒ) και ο Οργανισμός Σχολικών Κτιρίων (ΟΣΚ).

Η κυβέρνηση ακολουθώντας τις εντολές της Ε.Ε. και της Τρόικας επιδιώκει να μετατρέψει τη δωρεάν διανομή των βιβλίων από υποχρέωση του κράτους σε ατομική υπόθεση αναγκάζοντας τους γονείς να καλύψουν την έλλειψη αυτή με δικά τους έξοδα και ταυτόχρονα να «συνηθίσουν» στην ανυπαρξία βιβλίων στο όνομα του «νέου σχολείου».

Το νέο σχολείο που θα λειτουργεί με ευθύνη της «τοπικής κοινωνίας» (βλ. γονείς, επιχειρήσεις, χορηγούς, σπόνσορες, Δήμους και Περιφέρειες), που θα είναι φτηνό για την κυβέρνηση, ακριβό για το λαό και κερδοφόρο για την πλουτοκρατία, βαθαίνοντας τους ταξικούς φραγμούς. Στόχος να ετοιμάσουν τους αυριανούς εργάτες που αγόγγυστα θα αποδεχτούν τα μεροκάματα πείνας, τη δουλειά χωρίς δικαιώματα, χωρίς ασφάλιση και υγεία, χωρίς ρεύμα, νερό, τηλέφωνο ή και σπίτι.

Επίσης μεγάλα προβλήματα αντιμετωπίζουν φέτος οι σχολικές επιτροπές γιατί λόγω της μείωσης της χρηματοδότησης από πέρσι στο 1/3, δεν μπορούν να καλύψουν τα βασικά λειτουργικά έξοδα (προμήθεια πετρελαίου, είδη υγιεινής, χαρτί φωτοτυπικού, ΔΕΗ, ΕΥΔΑΠ, ΟΤΕ, κ.ά).

Θα πειστούμε και θα δεχτούμε τη «συγνώμη» της κας Υπουργού ή ήρθε ο καιρός να αντιδράσουμε μαζικά και δυναμικά;

Τα σχολεία «άνοιξαν», αλλά εσείς οι μαθητές δεν θα έχετε βιβλία σίγουρα μέχρι το Νοέμβριο!!!

Ίσως να μην έχετε και αρκετούς καθηγητές και δασκάλους. Τα τμήματα ενισχυτικής διδασκαλίας ή πρόσθετης διδακτικής στήριξης έχουν πάψει να λειτουργούν προ πολλού, αφού πρέπει να ενισχύσουμε την ιδιωτική εκπαίδευση και τα φροντιστήρια.

«Πρώτα ο μαθητής» διαλαλεί το Υπουργείο τα τελευταία χρόνια και εννοεί ότι πρώτος αυτός πρέπει να μείνει ανεκπαίδευτος, γιατί έτσι θα είναι ο μελλοντικός φοβισμένος και χειραγωγήσιμος πολίτης.

Φέτος αντικαθιστούν τα βιβλία σας με

φωτοτυπίες ή CD λες και «ψηφιακό σχολείο» σημαίνει να διαβάζεις ένα σύγγραμμα απλά απ’ τον υπολογιστή, εάν έχεις υπολογιστή.

Τα σχολεία «άνοιξαν», αλλά οι εκπαιδευτικοί γνωρίζουν καλύτερα απ’ όλους, ότι οι ελλείψεις σε εκπαιδευτικό προσωπικό είναι δραματικές.

Για πρώτη φορά στα μεταπολεμικά χρονικά έγιναν μόνο 119 διορισμοί - 42 δασκάλων, 55 νηπιαγωγών και 22 φυσικής αγωγής και αγγλικών - στην Α’ βάθμια εκπαίδευση και 424 στη Β’ βάθμια. Αν συνυπολογίσουμε την αποχώρηση περίπου 11.000 εκπαιδευτικών λόγω συνταξιοδότησης, η κατάσταση που δημιουργείται είναι εκρηκτική. Τα σχολεία αδυνατούν να λειτουργήσουν με τμήματα των 28 και 30 μαθητών, τα ολοήμερα οδηγούνται στην πλήρη απαξίωση και καθημερινά χάνονται χιλιάδες διδακτικές ώρες.

Ταυτόχρονα, χιλιάδες αδιόριστοι εκπαιδευτικοί οδηγούνται σε πολύχρονη ανεργία και το πτυχίο τους απαξιώνεται εντελώς, ενώ η κυβέρνηση έχει κάνει την πολιτική επιλογή να καλύψει μέρος των κενών με ελαστικά εργαζόμενους εκπαιδευτικούς μέσω προγραμμάτων ΕΣΠΑ, διαιωνίζοντας τις μεσαιωνικές εργασιακές συνθήκες. Γιατί μόνο έτσι εξηγείται η απουσία εκπαιδευτικών ειδικοτήτων, όπως θεατρολόγων, πληροφορικής, μουσικής, γαλλικών, γερμανικών, που εργάζονται στα σχολεία νέου αναμορφωμένου προγράμματος αλλά και στα ολοήμερα.

Η μείωση των μισθών με συνεχείς περικοπές, η εργασιακή περιπλάνηση σε συνθήκες δουλείας, η συνεχής υποτίμηση της δουλειάς των εκπαιδευτικών, συμπληρώνουν το σκηνικό. Είναι ολοφάνερο ότι η πολιτική της κυβέρνησης και του υπουργείου διαλύει τη δημόσια εκπαίδευση!!!

Το υπουργείο παιδείας κοροϊδεύει τους γονείς, τους εκπαιδευτικούς, τους μαθητές, την κοινωνία.

Το υπουργείο Παιδείας κάνει για μια ακόμη φορά πράξη την πολιτική των περικοπών, της λιτότητας, της απαξίωσης και της υποβάθμισης του δημόσιου

σχολείου. Εφαρμόζοντας πλήρως τις επιταγές του ΜΝΗΜΟΝΙΟΥ, της Ευρωπαϊκής Ένωσης, του ΔΝΤ, η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, δεν αισθάνεται στην πραγματικότητα ούτε ίχνος ντροπής για την καθυστέρηση των σχολικών βιβλίων. Το αντιεκπαιδευτικό τσουνάμι που προωθείται σ’ όλες τις βαθμίδες της εκπαίδευσης, από τα 800 ολοήμερα δημοτικά σχολείο και το «νέο» λύκειο μέχρι το «νέο» Πανεπιστήμιο που δημιουργεί ο νόμος-τερατούργημα, δεν είναι τυχαίο, είναι σκόπιμο και καλά οργανωμένο.

Οδηγεί στο να μην έχουμε πια Ούτε δημόσια-Ούτε δωρεάν-Ούτε παιδεία.

Η κυβέρνηση επιδιώκει τα εκπαιδευτικά ιδρύματα να γίνουν επιχειρήσεις και η μόρφωση εμπόρευμα που έχει αξία για τους κυβερνώντες μόνο όταν δεν κοστίζει στον κρατικό προϋπολογισμό και φέρνει κέρδος.

Η εκπαίδευση μας αφορά όλους.

Πιστεύουμε ακράδαντα ότι η κοινή και συντονισμένη πάλη όλων των εμπλεκόμενων με την εκπαίδευση, γονιών – μαθητών – εκπαιδευτικών αλλά και όλων των εργαζόμενων έχει τη δύναμη να αλλάξει τη ροή των πραγμάτων.

Γι’ αυτό προτείνουμε:

• Να αρνηθούμε γονείς, εκπαιδευτικοί και σχολικές επιτροπές να πληρώσουμε το κόστος της φωτοτύπησης των βιβλίων καθώς και να αρνηθούμε χορηγίες.
• Να μην πληρώσει κανένας γονιός ούτε ένα ευρώ για την αγορά ελληνικών ή ξενόγλωσσων βιβλίων.
• Να εγγραφούν όλα τα παιδιά σε δημοτικούς παιδικούς σταθμούς και νηπιαγωγεία, καθώς και στο ολοήμερο σχολείο (όσα το επιθυμούν) χωρίς όρους και προϋποθέσεις.
• Να αρνηθούμε γονείς και εκπαιδευτικοί τις συμπτήξεις τμημάτων και να διεκδικήσουμε τη μείωση των μαθητών ανά τμήμα.
• Να επιλυθούν άμεσα οι στεγαστικές ανάγκες των σχολείων της περιοχής μας.
• Να δημιουργηθούν τμήματα ενισχυτικής διδασκαλίας και πρόσθετης στήριξης.
• Να μην πληρώσεις κανείς μας τα «χαράτσια», να αντιδράσουμε συλλογικά.

Το «νέο» σχολείο ετοιμάζει τα παιδιά μας

για τη «νέα» εποχή του μνημονίου.

Ο νέος που θέλουν δεν θα είναι μόνο άνεργος,

αλλά και αμόρφωτος.

Δεν θα πρέπει να έχειολοκληρωμένη γνώση,

κριτικό πνεύμα, φαντασία, όνειρα.

Θα είναι εφήμερος, φτηνός, αναλώσιμος, αναγκαίος μόνο για

να πληρώνει φόρους και να δουλεύει για ψίχουλα.

ΜΑΖΙ ΜΕ ΤΙΣ ΕΝΩΣΕΙΣ ΓΟΝΕΩΝ, ΤΟΥΣ ΣΥΛΛΟΓΟΥΣ ΓΟΝΕΩΝ, ΤΟΥΣ ΜΑΘΗΤΕΣ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΣΥΛΛΟΓΟΥΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ, ΟΡΓΑΝΩΝΟΥΜΕ ΠΛΑΤΙΑ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ ΤΗΣ ΤΟΠΙΚΗΣ ΚΑΙ ΕΥΡΥΤΕΡΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ ΚΑΙ ΚΑΛΟΥΜΕ ΤΗΝ ΚΥΡΙΑΚΗ 9 ΟΚΤΩΒΡΗ, ΣΤΙΣ 18:00 ΣΥΛΛΑΛΗΤΗΡΙΟ ΣΤΗ ΣΤΡΟΓΓΥΛΗ ΠΛΑΤΕΙΑ ΠΕΤΡΟΥΠΟΛΗΣ KAI ΣΤΙΣ 19:3Ο ΑΝΟΙΧΤΗ ΛΑΪΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΙΔΕΙΑ, ΣΤΗΝ ΠΛΑΤΕΙΑ ΗΡΩ, ΠΕΤΡΟΥΠΟΛΗ ...κι αυτό είναι μόνο η αρχή!

Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΕΠΙΔΙΩΚΕΙ

ΟΥΤΕ ΔΗΜΟΣΙΑ ΟΥΤΕ ΔΩΡΕΑΝ ΟΥΤΕ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ

ΕΜΕΙΣ ΑΝΤΙΤΑΣΣΟΥΜΕ

2ΧΡΟΝΗ ΥΠΟΧΡΕΩΤΙΚΗ ΠΡΟΣΧΟΛΙΚΗ ΑΓΩΓΗ

ΕΝΙΑΙΟ 12ΧΡΟΝΟ ΔΗΜΟΣΙΟ ΚΑΙ ΔΩΡΕΑΝ ΣΧΟΛΕΙΟ

ΤΩΝ ΟΛΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΙΣΩΝ

ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ Π.Ε. «Δ. ΓΛΗΝΟΣ», Γ’ ΕΛΜΕ ΔΥΤ. ΑΘΗΝΑΣ, ΕΝΩΣΗ ΓΟΝΕΩΝ ΚΑΙ ΚΗΔΕΜΟΝΩΝ ΔΗΜΟΥ ΠΕΤΡΟΥΠΟΛΗΣ

Τα ψέματα της Διαμαντοπούλου...

Καμαρώστε τι ψέμματα έλεγε η Διαμαντοπούλου στο συνέδριο της ΔΟΕ,

στις  21 Ιούνη 2009 , για να υφαρπάξει τις ψήφους των εκπαιδευτικών!!!!!!!!!

ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΠΟΛΙΤΩΝ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΑ ΧΑΡΑΤΣΙΑ

ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΠΟΛΙΤΩΝ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΑ ΧΑΡΑΤΣΙΑ

Θα μας κόψουν το φως;

Να τους αλλάξουμε τα φώτα!

ΕΜΕΙΣ,

οι εργαζόμενοι - μισθωτοί της χώρας που αγωνιούμε για το καθημερινό μεροκάματο, οι άνεργοι και οι άνεργες που ψάχνουμε διεξόδους για την επιβίωση, οι νέες κι οι νέοι που αναζητούμε προοπτική για το μέλλον μας, οι συμβασιούχοι και οι συμβασιούχες που χρόνια μας εκμεταλλεύονται, οι ελεύθεροι επαγγελματίες και οι μικρομεσαίοι που βάζουμε λουκέτα και βλέπουμε να χάνονται οι κόποι μιας ζωής, οι άνθρωποι της γνώσης, της επιστήμης και του πνεύματος που βιώνουμε την κρίση των αξιών, οι αγρότες και οι αγρότισσες που βλέπουμε την περιφέρεια να μαραζώνει,

Όλοι εμείς που παράγουμε τον πλούτο αυτής της χώρας

Έχουμε πλέον καταλάβει τι σημαίνει για κάθε ένα ξεχωριστά και για ολόκληρη την κοινωνία το νέο εθνικό όραμα του πρωθυπουργού του μνημονίου «ένας εργαζόμενος σε κάθε οικογένεια» !

Οι «έκτακτες εισφορές», οι «εργασιακές εφεδρείες» (βλ. απολύσεις), οι περικοπές των εισοδημάτων, το ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας, είναι πλευρές της καταστροφικής αντικοινωνικής πολιτικής της κυβέρνησης.

Ο κεφαλικός φόρος των «πολυεκκαθαριστικών» (ειδική εισφορά αλληλεγγύης, έκτακτη εισφορά και τέλος επιτηδεύματος), καθώς και η τελευταία ανάλγητη απόφαση για ειδικό τέλος στα ακίνητα ξεπερνά κάθε προηγούμενο ! Μετά την κατάσχεση των εισοδημάτων μας, τώρα δημεύουν και την πρώτη κατοικία μας !

Δηλώνουμε την αποφασιστικότητα και την θέλησή μας να αγωνιστούμε ώστε να αποσυρθούν όλα τα φορομπηχτικά, παράνομα και βάρβαρα μέτρα, που εξευτελίζουν εργαζόμενους, οικογένειες, ολόκληρη την κοινωνία.

Στηρίζουμε και συμμετέχουμε στην ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΠΟΛΙΤΩΝ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΑ ΧΑΡΑΤΣΙΑ. Συντονιζόμαστε με τις κοινωνικές συλλογικότητες, τα εργατικά συνδικάτα, τους επιστημονικούς συλλόγους, τους νομικούς φορείς, ώστε να αποσυρθούν όλα τα χαράτσια.

Κανείς μόνος του στην κρίση και την επίθεση που δεχόμαστε! Να φορολογηθεί το μεγάλο κεφάλαιο! Να πληρώσουν οι τράπεζες!

ΔΕΝ ΠΗΡΩΝΟΥΜΕ ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ, ΔΕΝ ΘΕΛΟΥΜΕ, ΔΕΝ ΕΧΟΥΜΕ !

ΔΕΝ ΠΛΗΡΩΝΟΥΜΕ ΤΗΝ ΚΡΙΣΗ !

ΔΕΝ ΠΛΗΡΩΝΟΥΜΕ ΤΑ ΧΑΡΑΤΣΙΑ !

ΟΝΟΜΑΤΕΠΩΝΥΜΟ	ΠΟΛΗ	ΙΔΙΟΤΗΤΑ	ΥΠΟΓΡΑΦΗ

Οι Nirvana, o Che Guevara και μια... χήνα. Σκέψεις με αφορμή τη συζήτηση για τα σχολικά βιβλία

Του Θάνου Ανδρίτσου

Οι περισσότεροι θα γνωρίζουν ότι η νέα σχολική χρονιά θα ξεκινήσει χωρίς να διατεθούν βιβλία στα σχολεία της χώρας. Αυτή η τραγική είδηση, εικόνα της σύγχρονης βαρβαρότητας της Ελλάδας του Mνημονίου, προκάλεσε εύλογα τεράστιες αντιδράσεις και πληθώρα σχολίων, κειμένων άρθρων κ.ά. Χαζεύοντας λιγάκι στο διαδίκτυο πετυχαίνεις πολλά από αυτά. Για παράδειγμα το θέμα «Το σαμποτάζ των βιβλίων» της "Αυγής" της Κυριακής περιέχει μια αρκετά πλήρη εικόνα για τη λογική, τις ευθύνες και τις συνέπειες αυτής της εξέλιξης, στα πιο mainstream μέσα η Ρίκα Βαγιάνη έγραψε ένα ωραίο κειμενάκι στο protagon, ενώ μπορούμε να βρούμε και τη δήλωση των εκπροσώπων των Παρεμβάσεων στο Δ.Σ. της ΔΟΕ για το θέμα.
Με αυτή την εισαγωγή, στο λιγότερο πολιτικό κείμενο αυτό, δε θα αναφερθώ στις πιο σημαντικές πλευρές του θέματος. Για την πιο ξεκάθαρη έκφραση της ηθικής, εκπαιδευτικής και κοινωνικής πτώχευσης του σύγχρονου ελληνικού κράτους και της ηγεσίας του. Για τον κοινωνικό μεσαίωνα που μας φέρνουν οι πολιτικές της κυβέρνησης και της τρόικας. Για τη διάλυση της δημόσιας παιδείας, από το σχολείο μέχρι το πανεπιστήμιο, για τους ταξικούς φραγμούς. Ούτε καν για τα ακόμα πιο θλιβερά παραλειπόμενα, ότι θα υποχρεωθούν οι γονείς να αγοράσουν τα βιβλία, ή τις φωτοτυπίες, ότι αρκετά βιβλία που υπήρχαν στις αποθήκες αντί να δοθούν στα δημόσια σχολεία πήγαν για αγορά στα βιβλιοπωλεία. Φαντάζομαι επίσης ότι υπάρχουν διάφορες μελέτες που περιγράφουν την παιδαγωγική σημασία του βιβλίου, ωστόσο τέτοιες γνώσεις δυστυχώς δεν έχω.
Έτσι θα αρκεστώ σε μερικές προσωπικές ιστορίες, νομίζοντας όμως ότι δεν είναι και τόσο δικές μου. Γιατί, όταν άκουσα αυτή τη συζήτηση, αποφάσισα να ρίξω μια ματιά σε όσα από τα σχολικά βιβλία μου έχουν μείνει στη βιβλιοθήκη, όσα δεν βρήκα μπορεί ακόμα να βρίσκονται στο μαγικό πατάρι που είχα στο πατρικό μου. Και βλέποντας την εικόνα τους ξανά, θυμήθηκα ολόκληρες ιστορίες. Η δήλωσή μου είναι σαφής. Τα σχολικά βιβλία σημαίνουν πολύ περισσότερα από το περιεχόμενο τους, πολύ περισσότερα από την ύλη των εξετάσεων. Είναι αντικείμενα, τα ακουμπάς, τα ζωγραφίζεις, τα πετάς στο διπλανό σου νευριασμένος, μερικοί τα καίγανε όταν τελείωναν οι πανελλήνιες, μια πράξη που δεν μου άρεσε, αλλά σίγουρα καταλάβαινα τον συμβολισμό της.
Το σχολείο συχνά το βαριόσουν, τον καθηγητή σχεδόν πάντα, τον πίνακα τον μισούσες, το τετράδιο και τα φροντιστήρια το ίδιο. Αλλά τα βιβλία όχι αναγκαστικά, όπως και το θρανίο. Τουλάχιστον εμένα με έκαναν να ξεφεύγω. Μερικές φορές γιατί μου άρεσαν και τα διάβαζα ή έριχνα καμιά ματιά στα «εκτός ύλης», ειδικά στην Ιστορία. Αλλά όχι μόνο. Κυρίως γιατί οι κενές τους σελίδες ήταν μια ολόκληρη ζωή. Αυτή τη ζωή είδα ξανά, αυτές τις μέρες. Τις ζωγραφιές, τις μουντζούρες, τους στίχους, τα συγκροτήματα, από μολύβια, στυλό ή μαρκαδόρους Posca.
Τι είδα λοιπόν;

Καταρχήν πολύ Nirvana, στο Γυμνάσιο περισσότερο. Αλλά και  Who "People try to put us down, Just because we get around Τhings they do look awful cold, I hopeI die before get old”, Led Zeppelin φυσικά, στίχοι από “As tears goes by” των Stones που τους είχα μάθει απ' έξω και πρέπει να κέρδισα τουλάχιστον μια ώρα Φυσικής γράφοντάς τους στο οπισθόφυλλο. Είδα τη σύντομη σχέση μου με το ελληνικό Punk, Panx Romana, και πιο πολύ το Ενάντια των Αντίδραση, με το ρητό «Θέλω να έρθει ο Χρηστός στη Γη μόνο και μόνο και μόνο  (το τρίτο ήταν λάθος αλλά δεν μπορούσα να το σβήσω) για να αντικρύσω τον τρόμο ζωγραφισμένο στα πρόσωπα των παπάδων όλου του κόσμου». Με αυτή την αφορμή σκέφτηκα το περίεργο συναίσθημα που αισθάνθηκα πολλά χρόνια αργότερα, όταν στην οργάνωση της συναυλίας του Δεκέμβρη του 2008 μίλησα τηλεφωνικά με κάποιον από το συγκρότημα. Κατάλαβα γιατί η διαδρομή που ήταν σύντομη καθώς δεν ήταν ποτέ η μουσική που θα μου ταίριαζε, ίσως από τότε να ήμουν λίγο πιο ξενέρωτος αν και όχι όσο σήμερα μιας και είχα μακριά μαλλιά και τζιν με μπαλώματα.

Οι "Τρύπες" από την άλλη, μια διαχρονική αγάπη που υπάρχει αποτυπωμένη στα βιβλία όλων των τάξεων. Τώρα που το σκέφτομαι, αν πήγαινα και τώρα σε κάποια τάξη, μάλλον πάλι κάνα στιχάκι του Αγγελάκα θα έγραφα. Και βέβαια Clash και πάνω απ' όλα RageAgainst The Machine, στη συναυλία των οποίων πήγα, όταν ήμουν Πρώτη Λυκείου, τη μέρα πριν δώσω Κείμενα Νεοελληνικής Λογοτεχνίας και από τότε περηφανεύομαι συνεχώς. Έτσι, από τη μουσική, και από τα βιβλία, τη Ζωρζ Σαρρή σε μικρότερη και τον Χρόνη Μίσσιο σε μεγαλύτερη ηλικία, γίναμε και αριστεροί. Και λίγο από τον Βασίλη Παπακωνσταντίνου και τον Διονύση Σαββόπουλο, αλλά ο πρώτος στην ηλικία που δεν έγραφα τραγουδιστές στα βιβλία μου και ο δεύτερος, ως μια κλασική φιγούρα αγάπης και μίσους, ποτέ δε θα έβρισκε το όνομά του γραμμένο σε βιβλίο.
Αριστεροί λοιπόν, ίσως λίγο γιαλατζί, αλλά αριστεροί σίγουρα... Άρα πολύ Τσε Γκεβάρα και Che Guevara και Che Gevara. Και καμιά κόκκινη σημαιούλα με μαύρα ανθρωπάκια σε μορφή πορείας. Βέβαια έπαιζε λίγο νωρίτερα και κάνα αλφάδι και κάνα «τα γκαζάκια δεν είναι μόνο για καφέ», αλλά νομίζω ότι γρήγορα αυτή η γοητεία έσβησε, υπενθυμίζω ότι λίγο ξενέρωτος ήμουν από τότε.
Δυστυχώς δεν μπόρεσα να βρω, αλλά θυμάμαι πολύ καλά και άλλες ιστορίες. Θυμάμαι το βιβλίο των Γερμανικών, σε ένα μάθημα που ποτέ δεν έμαθα τίποτα εκτός από δύο χρήσιμες τεχνικές από τον φίλο μου τον Γιώργο Διαμαντίδη. Πώς να σχεδιάζεις μια χήνα χωρίς να σηκώσεις το μολύβι από το χαρτί και πώς να κάνεις ένα ωραίο ήχο σαν σφύριγμα με τα χέρια σου. Αρκετές χήνες, λοιπόν, που ακόμα και σήμερα με βλέπω να σχεδιάζω καμιά φορά.
Με βάση αυτά πιστεύω ότι η κυβέρνηση δεν επιτίθεται μόνο στη δωρεάν παιδεία. Επιτίθεται και στους Nirvana και στους Rage Against the Machine, και στον Τσε και στον Γιώργο τον Διαμαντίδη και στις χήνες. Επιτίθεται στα γεννητικά όργανα που ζωγραφίζαμε στα αρχαία αγάλματα, πράγμα που έπρεπε να σταματήσω όταν μπήκα στην Αρχιτεκτονική. Επιτίθεται στις ζωγραφιές σαν λαβύρινθο που έκανα με κόκκινο, μαύρο και κίτρινο. Επιτίθεται στις συναυλίες, στην πλατεία Μαβίλη και στην πλατεία Συντάγματος, τώρα που τα βιβλία μέσα στην τσάντα γίνονται κάθισμα ή μαξιλάρι. Επιτίθεται στα μπράτσα που φτιάχναμε προσπαθώντας να τσακίσουμε το βιβλίο στη σελίδα που έπρεπε για αντιγραφή κάτω από το θρανίο. Επιτίθεται στα BFFE και τα LFE.
Και βέβαια η καινοτόμα πολιτική δεν αρκείται στα σχολεία. Και στα πανεπιστήμια, ο νέος νόμος περιλαμβάνει την περικοπή των συγγραμμάτων και το διάβασμα από pdf. Έτσι όχι μόνο θα ξεστραβώνεσαι μπροστά στην οθόνη του υπολογιστή, όχι μόνο θα πληρώνεις, αλλά ούτε θα μπορείς να πας δυο μέρες πριν την εξεταστική στην Ανάληψη στο Πήλιο, να κοιμηθείς στην παραλία και την επόμενη μέρα να διαβάσεις στην ταβέρνα ιστορία της αρχαίας αρχιτεκτονικής, και μάλιστα να περάσεις με καλό βαθμό. Επίθεση και στο καλοκαίρι, το μπάνιο, τις παρέες.
Βέβαια υπάρχει και η άλλη λογική. Απ' ό,τι άκουσα, σε αρκετά σχολεία μάζεψαν περσινά βιβλία από τους μαθητές. Αν γίνει και σε Γυμνάσιο - Λύκειο, υπάρχουν επιλογές. Για παράδειγμα: Μπορούν να ρωτήσουν, είναι κανείς Παναθηναϊκός, με όνομα που αρχίζει από Κ και φίλους Γ και Τ, ώστε να βγαίνει το BFFE και να ακούει "Ξύλινα Σπαθιά"; Να, πάρε αυτό το βιβλίο. Είναι κανένα ζευγαράκι Λ+Τ; Ορίστε, βιβλίο Ιστορίας. Ας το σκεφτεί το υπουργείο, η οικονομία είναι το παν.
Ο νέος που φτιάχνουν δεν θα είναι μόνο άνεργος ή αμόρφωτος. Δεν θα πρέπει να ακούει και Clash, να γουστάρει Τσε Γκεβάρα, να μαυρίζει το μάτι του Βενιζέλου, να έχει φαντασία και φίλους. Δεν θα πρέπει καν να έχει αναμνήσεις. Όπως κανείς δεν κρατάει τις φωτοτυπημένες σημειώσεις να μη θυμάται και τις φωτοτυπημένες στιγμές. Εφήμερος, φτηνός, αναλώσιμος, αναγκαίος μόνο για να πληρώνει φόρους και να δουλεύει για ψίχουλα. Ούτε καν να βλέπει τα ορνιθοσκαλίσματά του να γίνονται γράμματα, τα λάθη στην ορθογραφία στην καρτέλα. Δεν έχει σημασία η ορθογραφία. Την ανορθογραφία θέλουν να πατάξουν. Την ανορθογραφία της δημόσιας Παιδείας, της κριτικής σκέψης, του νεολαιίστικου τσαμπουκά.
Και κλείνοντας, όσο και αν θα στενοχωρήσω τον φίλο Άγγελο που θα ήθελε κάτι πιο δυνατό, μάλλον τίποτα πιο ταιριαστό από τον Μπρεχτ δεν υπάρχει.
“Αυτοί που μας πήραν το βιβλίο από το χέρι
μας κατηγορούν γιατί μείναμε αδιάβαστοι!”
Αναδημοσίευση από το blog Η Λεσχη, http://ilesxi.wordpress.com/

Ολομέλεια της Αγωνιστικής Παρέμβασης

Αύριο Πέμπτη 15 Σεπτεβρη στις 7 το απόγευμα 

 η Αγωνιστική Παρέμβαση Γονέων Αθήνας,

θα πραγματοποιήσει την ολομέλειά της,

στα γραφεία της ομοσπονδίας γονέων Βερανζέρου 22, στον 6ο οροφο (στην πλατεία Λαυρίου, δίπλα απ το φημισμένο ΑΤ Ομονοίας)